Roman „Uteftereni čovjek” Alana Kontića – potresna i autentična priča o opstanku, ljudskosti i dostojanstvu.

Prosvjetiteljska ideja o čovjeku kao razumnom biću u romanima Alana Kontića dobija svoju gorku, ironijsku realizaciju tokom rata u Bosni. Biti „utefteren” u ovom romanu znači biti logoraš čije je postojanje potvrđeno tek ako se ime nađe na spisku Crvenog križa.

Glavni junak, Rešad Kurtović – vrijedni i posvećeni majstor iz „Titinog vakta” – suočava se s haosom historije i ratnim užasima koje nije mogao ni naslutiti. Između surove logorske svakodnevice i neugasle potrebe da ostane čovjek, roman otvara duboka pitanja o tome koliko identitet i čojstvo mogu izdržati kada se čovjek svede samo na tefter i krhku potvrdu o vlastitoj egzistenciji.

Snaga ovog djela leži u pripovijedanju bez viška riječi i bez truni patetike. Kroz priču o patnji, ljudskoj dobroti, porodici i ratnoj surovosti, Kontić stvara jeziv, ali duboko empatičan prikaz preživljavanja i opstanka zahvaljujući onome što nijedna brutalnost ne može uništiti – znanju, dostojanstvu i radu.